Hafıza paylaştıkça köklenir.

Sofretna, Antakya'nın mutfak hafızasını öyküler, üreticiler ve nesiller boyunca koruyan dijital bir arşivdir.

NEDEN SOFRETNA?

Antakya'nın yerel Arapça lehçesinde Sofretna "Bizim Soframız" anlamına gelir..

Bu isim, mutfağı kolektif bir hafıza ve paylaşılan bir yaşam biçimi olarak gören ruhu yansıtır. Sofretna; üretimi, paylaşımı ve hatırlamayı merkezine alır.

Kökleri Antakya'ya dayanan ancak globale seslenen bu proje, gastronomi hafızamızı içten, kolektif ve süreklilik içinde anlatmayı hedefler.

KEŞFET

ODAKLANILAN ALANLAR

BELGELEMEK

Bu arşiv, Antakya'nın mutfak DNA'sını, kendi lezzetlerini canlı tutan insan hikayelerini, sözlü gelenekleri ve geleneksel teknikleri kaydederek korumayi hedefler.

ARŞİVİ KEŞFEDİN

BAĞLAMLANDIRMAK

Kültürel miras bağlam gerektirir. "Yazılar", hafıza, zedelenme ve iyileşmenin kesişimini analiz eden ve yemeğin kimliğimizi nasıl şekillendirdiğine dair daha derin bir entelektüel bakış açısı sunan bir dizi makale ve saha notuna yer vermektedir.

YAZILARI OKUYUN

ORTAK YARATIM

"Protokol", etik kaynak kullanımı adına şeffaf bir zemin hazırlar ve geleneksel zanaat ile bilinçli sorumluluk bilinci arasındaki boşluğu dolduran temel rehberliği sağlar.

PROTOKOLÜ İNCELEYİN

Gidersen yıkılır bu kent,
kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım
yüzünün deltasında

- Ahmet Telli

ARŞİVDEN

VAHŞİ KAYA SAKİNİ:

Zahter

Seralarda yetiştirilen kekikten çok daha agresif ve karakterli bir kokusu vardır. Daha odunsu, daha reçineli ve daha keskindir. Elinize sürdüğünüzde kokusu saatlerce çıkmaz. Bu, içindeki uçucu yağların gücünü gösterir.