SEREMONİK KURABİYE
Antakya Kömbesi
ORTAK DİL
Aynı kömbe tepsisi Paskalya'da bir Hristiyan evinde, Ramazan'da bir Müslüman evinde, Hamursuz Bayramı'nda ise bir Yahudi evinde başköşeye kurulur. Dini sınırları aşan, yüzyıllardır bu topraklarda pişip paylaşılan ortak bir dua gibidir. Çünkü kömbe aslında Antakya misafirperverliğinin en köklü ifadelerinden biridir.
YEDİ RUH
Kömbenin sırrı, baharatlarının simyasında yatar. Geleneksel olarak ikiye ayrılır: cevizli ve hurmalı. Tadını yaratan o yedi sihirli element; mahlebin topraksı derinliği, damla sakızının ferahlığı ile muskat, tarçın, yenibahar, karanfil ve zencefilin sıcaklığıdır.
AHŞAP MÜHÜR
Her kömbe, "kâlip" denen el oyması ahşap bir kalıpla şekillenir. Bu kalıplar tıpkı bir aile parmak izi gibi nesilden nesile aktarılır. Kömbeye kimliğini veren o dokunuş, o ahşap kalıbın hamura işlediği el emeği ve yaşanmışlıktan ibarettir.